OP ZATERDAG 6 AUGUSTUS 2011 IS HIJ VERREDEN,
DE 3e STEENWIEKERTOORNRUN.

Het was zover: zaterdag 6 augustus, ongeveer 10.00 uur. Er was weer een jaar naar toegewerkt en vandaag is ie er weer, de Steenwiekertoornrun. En dat al voor de 3e keer!

Daar kwam ik aan gescheurd, samen met Lange Bart, in de bezemwagen vanuit Blokzijl. We hadden hem net opgehaald en we reden door tot we naast De Slinger in Steenwijk konden parkeren. Achter de Frion busjes, zodat we paraat stonden en om 11.00 uur gelijk konden vertrekken.

Terwijl we daar heen reden, de muziek van Studio de Vuurtoren onze auto binnenkwam,reden we langs de rij waar iedereen zijn voertuig neer kon zetten. Het was onderhand al een grote rij met zijspannen, trikers en cabrio’s geworden. Ze waren er dan nog niet allemaal, maar het waren er echt al heel wat! Ook de passagiers stonden al klaar, want het is toch wel een verassing op welk voertuig je mee mag rijden! Sommigen waren al zo goed voorbereid,dat ze om 10.00 uur de helm al op hadden!

Als rijder of bijrijder moest je je eerst even melden bij de inschrijftafel. Hier stonden mensen van de organisatie, waaronder het jongste lid van de Steenwiekertoornrun! Bij goedkeuring van de jongste runner, Damian van bijna 2 jaar oud, kon je je plekje opzoeken en gaan rondkijken naar al het moois wat er op de straat, opgepoetst en wel, stond te blinken in de zon!

aankomst trikers

Na een lekker bakkie in De Slinger, was het inmiddels wel 10.30 uur. De Burgemeester van Steenwijkerland, Marja van der Tas, opende de 3e Steenwiekertoornrun nu officieel! Na een applaus kwam nog even Willem Winter naar voren en riep er Petra bij, van het Rode Kruis,want Petra was vandaag jarig en daar moet bij stil gestaan worden.

opening en applaus

Okee, het was nu 11.00 uur en de stoet stond klaar. Alle camera’s in de aanslag en daar ging ie! De 5-tonige luchthoorn van Willem Winter, als eerste voertuig, klonk weer vloeiend dit jaar! Hij gaf een stoot gas en de rest volgde hem. Ik zag hoe een paar bijrijders gauw de helmbandjes nog dicht klikten en maar nét op tijd in de bak van hun zijspan konden springen, om hun tourtocht te beginnen naar de eerste stop, namelijk de fotoshoot bij Wanneperveen.

fotoshoot

Eenmaal met z’n allen aangekomen zijn er van iedereen foto’s gemaakt. Nu zeg ik van iedereen maar eigenlijk bedoel ik van iedereen, op één triker na. Er was namelijk één triker, die zo’n snelheid had, dat alleen gemeente Steenwijkerland haar had kunnen flitsen!

Het is natuurlijk een heel georganiseer om uiteindelijk de hele stoet weer op de rails te krijgen, er werd een foto gemaakt en het voertuig kon weer doorrijden. Een foto en door rijden, foto, rijden, etc. Uiteindelijk ontstaat er dan aan beide kanten een flinke rij met voertuigen. Zodra alles langs de camera was geweest, de hekken op de bezemwagen stonden, sigaretten op waren en de gehoorapparaten teruggevonden, konden we weer. “Gas!” richting de lunchpauze!

Rond 12.30 uur kwamen we aan bij café restaurant ’t Kraantje in Zwartsluis. De One Man band “Bobline” uit Noordwolde verzorgde hier de gezellige muziek en de stemming zat er goed in. En tjonge jonge het verbaasde me om te zien hoe het weer was in verhouding met de negatieve voorspellingen voor die dag! Regen, regen, regen, was ons verteld, maar niks daarvan! Sommigen hadden zelfs nog een mooi tropisch kleurtje gekregen ook!

Uiteindelijk was onze snelle triker, van de fotoshoot ook, tot stilstand gekomen en ik trof haar bij de lunchpauze. Daar kon ik gelukkig nog een uniek plaatje schieten, zodat ook zij na afloop een mooie foto mee naar huis konden nemen.

lunch

Na ongeveer een uur en een kwartier gereden te hebben zijn we gestopt bij Huize Echten. Dit was een heel mooi gebied waar we waren. Hier kregen we wat te drinken en konden we een lekker hapje krijgen van keurslager Egbert de Vos. Goed geregeld!!

Huize Echten

Richting Echten kwamen we eerst langs Meppel. We gingen we over de Ceintuurbaan. Er zijn daar allemaal stoplichten, maar ondanks dat konden we als een koning doorrijden. De verkeersbegeleiders hadden het perfect geregeld en of het nu rood, oranje of groen was, we konden gewoon doorrijden en iedereen wachtte, zonder gemopper op ons. Petje af!

Vanuit Echten reden we door naar Steenwijk. Helaas moest onderweg een triker stoppen. De motor maakte een vreemd geluid en het was niet verstandig nog door te rijden tot de camping. Helaas! Hij moest afgehaald worden door de ANWB, balen zeg!

Aangekomen in Steenwijk, gingen we met z’n allen door de Mac Drive! Dat was lachen zeg! Wat een prachtig gezicht, al die voertuigen door de drive. Het personeel stond klaar met dienbladen vol milkshakes, voor ieder stond er één klaar, echt geweldig! De busjes konden helaas niet door de drive, maar die konden binnen hun shake ophalen!

pitstop

Onze rit vervolgde weer, op naar de eindbestemming, Camping De Speulkoele. De run was min of meer voorbij. Maarrrrrr… vóór dat we gingen afsluiten, éérst onze nieuwe jaarlijkse traditie, namelijk het: “runtie um de Steenwiekertoorn”! We begonnen bij de bioscoop en reden zo via Prinsen Hoven en de Steenwijkertoren weer richting de bioscoop. De stoet was alleen even te lang, waardoor de laatsten de eersten alweer tegen kwamen maar dat loste zich al gauw weer op.

De gehele stoet moest rijdend uiteindelijk wel rond de 2 kilometer zijn geweest. Dit jaar waren we met 62 zijspannen/trikers/cabrio’s, 14 verkeersbegeleider, 1 verkeersordonance, 1 Rode Kruis auto, 1 foto/videowagen, 2 Frionbusjes en de bezemwagen. Gegroeid dus, in verhouding met vorig jaar!

Na veel getoeter, gebrul, gezwaai en gelach zijn we doorgereden naar Camping De Speulkoele, waar we opgewacht werden met een patatje met frikandel of kroket, en de muziek van Studio De Vuurtoren.

Speulkoele

Een topdag, met schitterend weer en veel gezelligheid!

Jongens, ik zou zeggen: tot volgend jaar! Groetn uut Steenwiek

Willem Winter

© 2018 stichting Steenwiekertoornrun        |  Disclaimer